سایت تفریحی جذاب ترین ها

خواص دارویی دارچین : با توجه به گستردگی جغرافیائی گونه های مختلف دارچین سابقه پیدایش و نامگذاری آنها نیز متفاوت است. سابقه مصرف و شناسائی آن به مصر باستان و به حدود دوهزار سال قبل از میلاد برمیگردد.

اما آنچه که در تاریخ به دارچین چینی مشهور شده در حقیقت نوعی از دارچین بنام Cinnamon Aromaticum یا Cassia است که بومی چین بوده و بصورت درخت ۲۰ ال ۳۰ متری است که از پوست درخت بعنوان دارچین استفاده میشود.

در قسمت های مختلف تورات نیز به مصرف آن توسط موسی پیامبر هم بعنوان غذا و هم برای بوی خوش اشاره شده است.

درنوشته های هرودوت نیز از دارچین بعنوان «چاشنی گرانبها» یاد شده است. ورود دارچین به اروپا از دو طریق بندر اسکندریه در مصر و نیز از طریق بازرگانان پرتغالی در قرن ۱۵ و ۱۶ میلادی بوده است.

درختچه دارچین درختی است کوچک همیشه سبز، به ارتفاع ۵ تا ۷ متر که از تمام قسمت های آن بویی مطبوع استشمام می شود. این گیاه دارای خواص دارویی و درمانی بسیار زیادی دارد که در ادامه میخوانید.

دارچین (نام علمی: Cinnamomum verum) درختچه ای است از راسته لورالس (Laurales) تیره برگ بوها (Lauraceae) از جنس دارچین ها (Cinnamomum). گلهای آن در فاصله ماههای بهمن تا اوایل فروردین ظاهر می شود.

برگ این درخت سبز سیر و دارای گلهایی به رنگ سفید است. دارچین بومی سری لانکا و جنوب هند است و پوست درختچه آن بعنوان ادویه بکار میرود. در قرون وسطی دارچین برای درمان سرفه، ورم مفاصل و گلودرد استفاده می شد. تحقیقات جدید نیز بر خواص و فواید پزشکی دارچین تاکید دارند.

بعد از دوسال که از کاشت درخت گذشت آنرا از نزدیک زمین قطع کرده و در سال آینده شاخه هائی را که از کناره تنه اصلی رشد کرده بریده و پوسته آنرا خارج کرده و بلافاصله خشک میکنند و سپس در قطعات ریز بریده و فروخته میشود. در مورد نوع دارچین چینی از پوست بیرونی استفاده میشود.

دارچین در بیشتر کشورها به عنوان ادویه، چاشنی غذا و شیرینی ها مصرف می شود. در ایران کاربرد زیادی در قنادی ها به صورت عصاره، اسانس و گَرد دارد. گَرد دارچین در تزئین شُله زرد و هلیم به ویژه غذای نذری استفاده می شود.

میزان مصرف :

بعضی از محققان مصرف روزانه ۲ تا ۴ گرم پودر دارچین را توصیه می نمایند و بعضی دیگر معتقدند این مقدار باید بین ۱ تا ۶ گرم دارچین باشد، با اینحال توجه داشته باشید مصرف بیش از اندازه دارچین می تواند مسموم کننده باشد.

خواص و فواید پزشکی دارچین :

برطبق تحقیقات جدید ثبت شده در کتابخانه ملی پزشکی ایالات متحده آمریکا، دارچین برای درمان گرفتگی عضلات، استفراغ، اسهال، عفونت، سرماخوردگی، بی اشتهایی و اختلال نعوظ استفاده می شود. همچنین به گفته مرکز دیابت انگلستان، دارچین می تواند قندخون را در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ و ۲ کاهش دهد، هرچند که تحقیقات بیشتری برای اثبات این ادعا نیاز است.

سایر موارد عبارتست از :

عفونت های قارچی. برطبق انستیتوی ملی سلامت آمریکا، سینامالدئید (یک ماده شیمیایی موجود در دارچین سنا) می تواند در مقابله با عفونت های باکتریایی و قارچی کمک کند.

دیابت دارچین می تواند سطح قند و چربی را در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ بهبود بخشد. محققان معتقدند مصرف روزانه ۶ گرم دارچین می تواند به کاهش گلوکوز سرمی، تری گلیسیرید و کلسترول خون در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ کمک نماید. وجود دارچین در رژیم غذایی افراد دیابتی می تواند به کاهش اثرات جانبی دیابت و بیماریهای قلبی کمک نماید.

بیماری آلزایمر. برطبق تحقیقات جدید، مواد موجود در دارچین می تواند از ابتلا به بیماری آلزایمر پیشگیری کرده و یا سرعت پیشرفت این بیماری را کم نماید.

اچ آی وی. تحقیقات جدید نشان می دهد که دارچین می تواند بصورت بلقوه برضد ویروس اچ آی وی، مفید باشد. کاراترین نوع دارچین بر علیه ویروس اچ آی وی ۱ و ۲ نوع چینی (سنا) آن می باشد.

بیماری ام اس (Multiple Sclerosis). دارچین می تواند پیشرفت بیماری ام اس را کاهش داده و بجای بعضی از داروهای گران قیمت که برای این بیماری استفاده می شوند، مصرف شود.

کاهش اثرات منفی غذاهای پرچرب. رژیم غذایی پر دارچین می تواند اثرات منفی خوراکیهای پرچربی را کاهش دهد.

میزان مصرف توصیه شده آن :

بعضی از محققان مصرف روزانه ۲ تا ۴ گرم پودر دارچین را توصیه می نمایند و بعضی دیگر معتقدند این مقدار باید بین ۱ تا ۶ گرم دارچین باشد، با اینحال توجه داشته باشید مصرف بیش از اندازه دارچین می تواند مسموم کننده باشد.

خواص دارویی دارچین